جوشکاری انفجاری-بررسی تأثیر متغیرهای جوشکاری انفجاری بر رفتار خوردگی اتصال
جوشکاری انفجاری-بررسی تأثیر متغیرهای جوشکاری انفجاری بر رفتار خوردگی اتصال سه لایه انفجاری لوله های AI 1050/AI 5083/St 321
در این پژوهش، تأثیر متغیرهای جوشکاری انفجاری (فاصله توقف و ضخامت بار انفجاری). بر رفتار خوردگی اتصال سهلایه انفجاری فولادهای Al 5083/Al 1050/St 321 در محیط نمک (۳.۵ درصد NaCl) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل را میتوان به شرح زیر خلاصه نمود:
با افزایش فاصله توقف از ۶ به ۶.۷۵ میلیمتر، مورفولوژی فصل مشترک. از حالت صاف و مسطح به حالت موجی و حتی گردابهای تغییر یافت. این تغییر مورفولوژی ناشی از افزایش انرژی جنبشی برخوردی و در نتیجه افزایش فشار برخوردی و زاویه دینامیکی برخورد است.
با افزایش فاصله توقف و انرژی جنبشی برخوردی، سختی در مجاورت فصل مشترک به طور قابلتوجهی افزایش یافت. بیشترین سختی (۲۲۸ ویکرز) در فصل مشترک فولاد/آلومینیوم در نمونه با فاصله توقف بالاتر اندازهگیری شد. این افزایش سختی ناشی از تغییر شکل پلاستیکی شدیدتر و افزایش چگالی نابجاییها در فصل مشترک است.
نتایج آزمون پلاریزاسیون پتانسیودینامیک نشان داد که با افزایش فاصله توقف. پتانسیل خوردگی از ۹۲۰- به ۹۷۶- میلیولت کاهش یافته و چگالی جریان خوردگی از ۳۴.۸۰ به ۶۸.۵۹ میکروآمپر بر سانتیمتر مربع افزایش مییابد. این امر نشاندهنده افزایش سرعت خوردگی در نمونه با فاصله توقف بالاتر است.
نتایج طیفنگاری امپدانس الکتروشیمیایی (EIS) نشان داد که نمونه با فاصله توقف کمتر. دارای قطر حلقه امپدانس بزرگتر و در نتیجه مقاومت به خوردگی بالاتر است. همچنین، ضریب غیریکنواختی سطح (n) در نمونه با فاصله توقف بالاتر کاهش یافت. که نشاندهنده ناهمواری و ناپیوستگی بیشتر سطح و در نتیجه کاهش مقاومت به خوردگی است.
با افزایش فاصله توقف و انرژی جنبشی برخوردی، ضخامت لایه ذوب موضعی. و میزان ترکیبات بینفلزی تشکیلشده در فصل مشترک افزایش یافته و ترکهای بیشتری در این مناطق مشاهده شد. این ترکیبات بینفلزی ترد و ترکهای ایجادشده، بهعنوان نقاط شروع خوردگی عمل کرده و باعث تسریع تخریب اتصال در محیط خورنده میشوند.
افزایش تغییر شکل پلاستیک در اثر افزایش بار انفجاری و فاصله توقف، هرچند به ایجاد اتصال متالورژیکی قویتر با سختی بیشتر کمک میکند. اما به دلیل افزایش ناهمواریهای سطحی، تشکیل ترکیبات بینفلزی ترد و افزایش تنشهای پسماند. مقاومت به خوردگی اتصال را به طور قابلتوجهی کاهش میدهد.
نتایج این پژوهش نشان میدهد که در جوشکاری انفجاری اتصالات سهلایه آلومینیوم/فولاد. انتخاب پارامترهای جوشکاری (به ویژه فاصله توقف و ضخامت بار انفجاری). باید با دقت و توازن میان خواص مکانیکی و مقاومت به خوردگی انجام شود.
هرچند افزایش فاصله توقف منجر به ایجاد اتصال متالورژیکی قویتر با استحکام بالاتر میشود. اما به دلیل افزایش ناهمواریهای سطحی، تشکیل ترکیبات بینفلزی بیشتر و کاهش یکنواختی سطح، مقاومت به خوردگی اتصال را بهطور قابلتوجهی کاهش میدهد. بنابراین، در کاربردهایی که اتصال در معرض محیطهای خورنده قرار میگیرد. استفاده از فاصله توقف بهینه و عملیات حرارتی پس از جوش برای کاهش تنشهای پسماند و بهبود یکنواختی ریزساختار، توصیه میشود.