تف جوشی – sintering-شکل دهی مواد فلزی و سرامیکی-سینترینگ-کاربرد تف جوشی در فاز مایع

تفاوت اصلی بین تکنیک های تف جوشی بدون فشار در اختلاف موجود. بین فرآیندهای تف جوشی در فاز مایع و جامد می باشد.

بیشترین بررسی های تئوری در مورد سینترینگ در فاز جامد در حالت تک فاز انجام شده است.

بررسی های فراوانی جزئیات تئوری سینترینگ در فاز جامد، چندین حالت به همراه فازهای ثانویه وجود دارد.

تف جوشی در فاز مایع در بسیاری از محصولات تجاری و صنعتی کاربرد دارد.

کاربید تنگستن (Tungsten Carbide) با فرمول شیمیایی Wc یک ترکیب شیمیایی است. که دارای مقداری مساوی از اتم های تنگستن و کربن است.

این ماده در حالت پایه ای خود به شکل پودر خاکستری ریزی است. که می تواند تحت فشار و در فرآیندی که تف جوشی نامیده می شود.

به اشکال مختلف درآمده و در ماشین آلات صنعتی، ابزارهای برشی ساینده ها و دیگر ابزارها مورد استفاده قرار بگیرد.

ویژگیهای شیمیایی

دو ترکیب شناخته شده از کربن و تنگستن وجود دارد. تنگستن کاربید و تنگستن سمیکاربید.

هر دو این ترکیب ها می توانند در پوشش های مختلف موجود باشند. و مقدار آن به روش ایجاد پوشش بستگی دارد.

در دماهای بالا تنگستن کاربید به تنگستن و کربن تجزیه می شود.

و این اتفاق می تواند در حین ترمال اسپری دما بالا اتفاق بیفتد.

برای مثال سوخت اکسیژن سرعت بالا (HVOF) یا در روش پلاسمای انرژی-بالا (HEP).

تنگستن کاربید در دمای بین 500-600 درجه سلسیوس شروع به اکسید شدن می کند.

تنگستن کاربید در مقابل اسید مقاوم بوده. و تنها با ترکیب هیدرو فلوئوریک اسید و نیتریک اسید در دماهای بالاتر از دمای اتاق خورده می شود.

مولیبدن (Molybdenum) یک عنصر شیمیایی با نماد MO و عدد اتمی 42 است.

این نام از لاتین نوین molybdaenum گرفته شده است. که بر اساس واژه یونان باستان (مولیبدوس)، به معنی سرب است.

زیرا سنگ معدن آن با سنگ معدن سرب اشتباه گرفته شده بود. سنگ های معدنی مولیبدن در طول تاریخ شناخته شده بود.

اما این عنصر در سال 1778 توسط کارل ویلهام شیله کشف شد. (یعنی تمایز آن به عنوان یک هویت جدید). این فلز اولین بار در سال 1781 توسط پیتر جیکوب هلم جداسازی شد.

Molybdenum در شکل خالص خود یک فلز خاکستری نقره ای. با سختی موس 5.5 و وزن اتمی استاندارد 95.95 گرم بر مول است.

دمای ذوب آن 2623 درجه سلسیوس است.

در عناصر طبیعی، فقط تانتال، اسمیم، رنیوم، تنگستن و کربن دارای نقاط ذوب بالاتری هستند. مولیبدن در بین فلزات تجاری موجود در بازار یکی از کمترین ضرایب انبساط حرارتی را دارد.

بینیت (Bainite) یک محصول ریزساختاری از تجربۀ اوتکتوئید است.

این ساختار هنگامی ایجاد می شود که یک فاز (ماده) دما-بالا هنگام سرمایش، به دو فاز متفاوت تجزیه می شود.

بینیت یک ریزساختار صفحه مانند است. که درون فولا در دمای 250 تا 550 درجه سلسیوس به وجود می آید

(بسته به آلیاژ فولاد).بینیت یکی از محصولاتی است.

که از خنک کردن آستنیت (ساختار کریستالی FCC) آهن در دمای بحرانی 727 درجه سلسیوس ممکن است به وجود آید.این ساختار معمولاً از سمانتیت و فریت اشباع شده از نابجایی تشکیل شده است.

تمرکز زیاد نابجایی ها در فریت موجود در بینیت استحکام این فریت را از حالت عادی بیشتر می کند.

محدوده دمای لازم برای تبدیل آستنیت به بینیت همان محدوده لازم برای تبدیل پرلیت به مارتنزیت است.

در هنگام شکل گیری بر اثر خنک شدن پیوسته. نرخ تبرید برای تشکیل بینیت از این نرخ برای پرلیت سریع تر است.

اما از نرخ تبرید مورد نیاز برای تشکیل مارتنزیت کمتر می باشد.

آهن اسفنجی-تولید آهن اسفنجی-Direct Reduced Iron-روش کوره بلند(BOF) – Basic Oxygen Furnace -روش کوره های قوس الکتریکی (EAF)- Electric Arc Furance

اساس نامگذاری آهن اسفنجی به دلیل کم شدن مقدار اکسیژن موجود در هر مرحله می باشد.

در نتیجه بوجود آمدن حفره در ترکیب می باشد. به صورتیکه در مرحله اول طبق فرمول از تعداد 9 عدد اکسیژن به 8 عدد تقلیل یافته.

و در مرحله بعد طی فرآیند تبدیل FeO4 به FeO تعداد اکسیژن از یک واحد کمتر شده.

و به 3 عدد می رسد و در مرحله آخر تمامی اکسیژن در ترکیب از بین می رود.