فولاد 1181 که در استاندارد DIN با نام Ck35 و در استاندارد AISI با کد 1035 شناخته می‌شود،

یکی از فولادهای کربنی غیرآلیاژی با کربن متوسط است که در صنایع مختلف به‌ویژه در ساخت قطعات مکانیکی کاربرد گسترده‌ای دارد.

این فولاد دارای ترکیب شیمیایی متعادل شامل حدود 0.35 درصد کربن، 0.50 تا 0.80 درصد منگنز و مقادیر کنترل‌شده فسفر و گوگرد است.

خواص فیزیکی آن شامل چگالی 7.85 گرم بر سانتی‌متر مکعب، رسانایی حرارتی مناسب و ضریب انبساط حرارتی استاندارد است.

از نظر مکانیکی، استحکام کششی آن بین 540 تا 690 مگاپاسکال و سختی آن در محدوده 160 تا 200 برینل قرار دارد. این فولاد قابلیت انجام عملیات حرارتی نظیر نرماله، کوئنچ و تمپر، و آنیلینگ را داراست.

روش‌های تولید آن شامل ذوب در کوره قوس الکتریکی و ریخته‌گری پیوسته است. مقاطع تولیدی آن شامل میلگرد، تسمه، چهارپهلو، ورق و لوله‌های بدون درز می‌باشد. در ایران و جهان، این فولاد توسط شرکت‌های معتبر فولادسازی تولید می‌شود.

کاربردهای آن در صنایع خودروسازی، ماشین‌سازی، نفت و گاز، کشاورزی و ابزارسازی گسترده است.

مقاومت به خوردگی آن پایین است و نیاز به پوشش‌دهی محافظتی دارد. آزمون‌های کنترل کیفیت شامل کشش، سختی، ضربه، متالوگرافی و آنالیز شیمیایی بر روی آن انجام می‌شود.

رعایت استانداردهای ابعادی و ایمنی در تولید و استفاده از این فولاد الزامی است.

این فولاد به‌دلیل قیمت مناسب، خواص متعادل و قابلیت ماشین‌کاری، گزینه‌ای اقتصادی و فنی برای طراحی‌های مهندسی محسوب می‌شود.

فولاد 1645-میلگرد 1645-گرد 1645-فولاد قالب سازی-فولاد ابزار کربنی-فولاد ابزار برشی

فولاد 1645 که به دلیل داشتن درصد کربن بالا، مقاومت و سختی آن بالاست. و مقاوم به استحکاک است -Carbon tool Steels که این دو ویژگی از خواص مثبت آن به شمار می آید. از جمله خواص منفی دمای کاری پایین حداکثر 150 درجه سانتی گراد.

احتمال ترک برداشتن و شکسته شدن و ماشین کاری ضعیف به دلیل دارا بودن کربن بالا. (هر چقدر عنصر کربن کمتر باشد، ماشین کاری بهبود می یابد) میتوان نام برد.

فولادهای ابزار کربنی به دلیل درصد پایین عناصر آلیاژی از قیمت مناسبی برخوردار هستند.

کاربرد: قالب های برشی و برجسته کاری، تیغه برشی، چکش های ضربه ای، رنده تراش، غلطک پرداخت، اره ها، ابزارها -فولادهای ابزار کربنی را با توجه به درصد کربن موجود در آن میتوان به سه گروه فولاد ابزار کربنی تقسیم کرد.

فولادهای با کربن کم (سختی پذیری کم) کربن متوسط (استحکاک و سختی پذیری متوسط) و کربن زیاد (سختی بالا) تقسیم بندی کرد که هر کدام مناسب برای ساخت ابزارآلات برای صنایع مختلف می باشند.

به طور مختصر می توان به استفاده فولاد ابزار کم کربن در ساخت قطعات مهندسی، ساختمان کشتی و راه آهن (با قابلیت جوش پذیری عالی). فولاد ابزار کربن متوسط برای ساخت قطعات و اجزاء در صنایع، راه آهن، ماشین آلات و دستگاههای صنایع حمل و نقل. و از فولاد ابزار پر کربن برای ساخت قطعاتی که نیاز به مقاومت سایشی خوب دارند.

مثل غلطک ها، ابزار آلات، ماشین آلات صنعتی اشاره نمود. علاوه بر موارد مذکور از فولادهای ابزار کربنی برای ساخت قطعاتی نظیر ابزار دستی.

ابزارآلات کشاورزی، آچار پیچ مهره، مهره، چکش، پیچ گوشتی، آچار فرانسه، قالب های برش و پانچ سرد. قالب های برجسته کاری تو پُر و تو خالی و سایر ابزار آلات ساده استفاده کرد.