انواع آهنگری-آهنگری قالب باز-آهنگری قالب بسته-آهنگری پرسی-آهنگری میله-آهنگری سرد

انواع آهنگری

انواع آهنگری (Forging Processes): طبقه‌بندی جامع فرآیندها، تجهیزات و کاربردهای صنعتی

فروش فولاد نورد سرد-فروش فولاد نورد گرم-فروش فولاد نسوز-فروش فولاد ضد خوردگی-فروش فولاد کربنی -فروش فولاد زنگ نزن-فروش انواع استیل-(فروشگاه فولاد رسول دلاکان) ((ارتباط با واحد فروش 09122136675-02128423820))

انواع آهنگری

چکیده

آهنگری یا فورجینگ به عنوان کهن‌ترین و در عین حال پیشرفته‌ترین روش شکل‌دهی فلزات. طیف گسترده‌ای از فرآیندها را در بر می‌گیرد که بر اساس معیارهای دمای کار، نوع قالب. تجهیزات مورد استفاده و دقت ابعادی طبقه‌بندی می‌شوند. این مقاله با رویکردی سیستماتیک به بررسی جامع انواع فرآیندهای آهنگری شامل آهنگری سقوطی در دو شاخه. قالب باز و قالب بسته، آهنگری پرسی با زیرشاخه‌های هیدرولیک، مکانیکی، پیچی و سروو. آهنگری میله (نوردی)، آهنگری آپست داغ، آهنگری حلقه، آهنگری دوار، سکه‌زنی و آهنگری سرد می‌پردازد.

اصول عملکرد، تجهیزات، مزایا، محدودیت‌ها و کاربردهای صنعتی هر روش به تفکیک تشریح می‌گردد. همچنین طبقه‌بندی فرآیندها بر اساس دمای کار (سرد، گرم، داغ و ایزوترمال) و دقت ابعادی (آهنگری دقیق و معمولی) مورد تحلیل قرار می‌گیرد. یافته‌های این پژوهش مروری نشان می‌دهد که انتخاب روش بهینه آهنگری تابعی از پارامترهایی همچون جنس و اندازه قطعه. پیچیدگی هندسی، تیراژ تولید، دقت ابعادی مورد نیاز و ملاحظات اقتصادی است.

آهنگری قالب باز برای قطعات بزرگ و تیراژ پایین. آهنگری قالب بسته برای تولید انبوه قطعات با استحکام بالا. در صنایع خودرو و ابزار، آهنگری پرسی برای قطعات با دقت ابعادی عالی. و سکه‌زنی به عنوان خاص‌ترین نوع فورج قالب بسته با فشار ۵ تا ۶ برابر استحکام ماده. هر یک جایگاه منحصربه‌فردی در زنجیره تأمین صنایع راهبردی دارند.

کلیدواژه‌ها: آهنگری سقوطی، آهنگری قالب باز، آهنگری قالب بسته. آهنگری پرسی، آهنگری میله، سکه‌زنی. آهنگری سرد، فورج آپست، نورد حلقه


۱. مقدمه: تنوع در وحدت فرآیند

آهنگری (Forging) یکی از روش‌های مادر در تولید قطعات فلزی است که قدمت آن به هزاران سال پیش از میلاد مسیح بازمی‌گردد . این فرآیند که بر پایه تغییر شکل پلاستیک فلزات تحت نیروهای فشاری موضعی استوار است، علیرغم سابقه طولانی. همچنان در کانون توجه صنعت و پژوهش قرار دارد. دلیل این تداوم و اهمیت، قابلیت بی‌بدیل آهنگری در ایجاد قطعاتی با استحکام، چقرمگی و مقاومت به خستگی فوق‌العاده. از طریق کنترل جهت جریان دانه‌ها و بهبود ریزساختار است .

آنچه آهنگری را از سایر فرآیندهای شکل‌دهی متمایز می‌کند، تنوع شگفت‌انگیز روش‌ها در عین وحدت اصل پایه‌ای (اعمال تنش فشاری) است. یک قطعه فورجینگ می‌تواند از چند گرم تا بیش از ۱۷۰ تن وزن داشته باشد. در دمای محیط یا ۱۲۵۰ درجه سانتیگراد شکل دهی شود.

در قالبی ساده و باز یا حفره‌ای پیچیده و بسته تولید گردد. و با یک ضربه میلی‌ثانیه‌ای یا فشار آهسته چندثانیه‌ای. به شکل نهایی برسد. شناخت این تنوع و درک نسبت میان هر روش با کاربرد خاص آن، برای مهندسان، طراحان قالب و فعالان صنعت تولید. نه یک انتخاب فنی صرف، که یک الزام راهبردی است.

این مقاله با هدف ارائه یک نقشه راه جامع از انواع فرآیندهای آهنگری، بر اساس معیارهای دمای کار. نوع قالب، تجهیزات و دقت ابعادی تدوین می‌شود.


۲. طبقه‌بندی فرآیندهای آهنگری بر اساس دمای کار

دمای قطعه کار در لحظه تغییر شکل، تأثیر مستقیمی بر نیروی مورد نیاز، ریزساختار نهایی، کیفیت سطح و دقت ابعادی دارد.

۲.۱. آهنگری سرد (Cold Forging)

آهنگری سرد در دمای محیط و غالباً در چندین مرحله انجام می‌شود . دمای فرآیند به قدری پایین است که فلز اکسید نشده و پدیده کارسختی (Work Hardening) رخ می‌دهد .

ویژگی‌های کلیدی:

  • نیروی مورد نیاز: فوق‌العاده بالا (۵ تا ۶ برابر استحکام ماده در برخی موارد) .
  • دقت ابعادی و کیفیت سطح: عالی (نیاز به ماشین‌کاری نهایی را به حداقل می‌رساند).
  • مواد قابل شکل‌دهی: عمدتاً فلزات نرم مانند آلومینیوم، قلع، سرب و برخی آلیاژهای مس. برای فولادها تقریباً غیرممکن است مگر در مقاطع کوچک و با آنیل‌کاری میانی .
  • کاربردها: پیچ و مهره، پرچ، بوش، قطعات الکترونیکی، بدنه خودرو.

۲.۲. آهنگری گرم (Warm Forging)

این روش به عنوان فرآیندی تعدیل‌یافته بین آهنگری سرد و داغ، در دمایی زیر دمای تبلور مجدد (برای فولادها حدود ۵۰۰-۸۵۰ درجه سانتیگراد) انجام می‌شود . در طی فورج گرم، انتقال گرما از قطعه به قالب و محیط سبب کاهش دمای قطعه در حین فرآیند می‌شود. و خواص ماده متغیر خواهد بود . این روش ترکیبی از دقت ابعادی آهنگری سرد و نیروی شکل‌دهی کمتر آهنگری داغ را ارائه می‌دهد.

۲.۳. آهنگری داغ (Hot Forging)

بیش از ۹۰٪ فرآیندهای آهنگری به صورت داغ اجرا می‌شوند. در این روش، دمای قطعه بالاتر از دمای تبلور مجدد آن است (برای فولادها بالاتر از ۶۰۰-۷۰۰ درجه سلسیوس) .

مزایا: نیروی شکل‌دهی کمتر، امکان تغییر شکل‌های بزرگ، عدم کارسختی، ریزساختار همگن.
معایب: اکسیداسیون سطح (پوسته‌دهی)، دقت ابعادی محدود، نیاز به ماشین‌کاری تکمیلی.

۲.۴. آهنگری ایزوترمال (Isothermal Forging)

این روش نوع خاصی از آهنگری داغ است که در آن قالب و قطعه هر دو تا دمای یکسان گرم می‌شوند . دمای قالب در این فرایند بسیار بالاتر از روش‌های معمول است و نرخ کرنش بسیار پایین‌تری رقم می‌زند. قطعات تولیدی بسیار نزدیک به شکل نهایی بوده و معمولاً نیازی به ماشین‌کاری ندارند. کاربرد اصلی آن در تولید اجزای موتور جت با آلیاژهای تیتانیوم و نیکل است .


۳. طبقه‌بندی بر اساس نوع قالب

۳.۱. آهنگری قالب باز (Open-Die Forging)

آهنگری قالب باز که با نام‌های فورج آهنگری (Smith Forging)، چکشی (Hammer)، دستی (Hand) و قالب تخت (Flat-Die) نیز شناخته می‌شود، ساده‌ترین شکل آهنگری است .

ماهیت فرآیند: در این روش، قالب (سطوح در تماس با قطعه کار) کل قطعه را پوشش نمی‌دهد. و به آن اجازه می‌دهد در سطوح آزاد جریان یابد . اپراتور با چرخاندن و موقعیت‌دهی قطعه کار بین ضربات متوالی، شکل مورد نظر را ایجاد می‌کند. قالب‌ها معمولاً تخت هستند اما می‌توانند سطوح گرد، مقعر، محدب یا حتی ابزار برش و سوراخ‌زن داشته باشند .

کاربردها و محدودیت‌ها:

  • قطعات قابل تولید: دیسک‌ها، هاب‌ها، بلوک‌ها، شفت‌ها (تا طول ۲۳ متر و وزن بیش از ۱۵۰ تن)، فلنج‌ها، سیلندرها، آهنگری هنری و کارهای سفارشی .
  • مزایا: کاهش تخلخل، مقاومت خستگی بهتر، جریان دانه دارای پیوست یافتگی، ریزدانگی، استحکام بالاتر. هزینه اولیه پایین قالب، انعطاف‌پذیری بالا .
  • معایب: نیاز به مهارت بالای اپراتور، دقت ابعادی محدود، بهره‌وری پایین در تیراژ بالا.

فرآیندهای کمکی در قالب باز:

  • دندانه کردن (Cogging): تغییر شکل پیوسته در امتداد طول قطعه برای کاهش ضخامت.
  • لبه‌زنی (Edging): متمرکز کردن ماده با قالب مقعر (معمولاً در انتهای قطعه) برای دستیابی به عرض مناسب .
  • فولرینگ (Fullering): نازک‌کردن موضعی قطعه با قالب محدب .

۳.۲. آهنگری قالب بسته (Closed-Die / Impression-Die Forging)

پرکاربردترین روش آهنگری در تولید انبوه صنعتی که آهنگری قالب چاپی نیز می‌نامند.

ماهیت فرآیند: فلز در قالبی مشابه ریخته‌گری قرار می‌گیرد و چکش بر روی آن رها می‌شود. فلز جریان یافته و حفره‌ها را پر می‌کند. تماس چکش با قطعه در مقیاس میلی‌ثانیه است. و بستگی دارد به پیچیدگی قطعه، که ضربات متوالی اعمال می‌شود .

نقش حیاتی فلش (پلیسه): فلز اضافی از حفره‌های قالب بیرون می‌راند و فلش را تشکیل می‌دهد. فلش سریع‌تر خنک می‌شود. و مستحکم‌تر از فلز درون قالب است؛ بنابراین از تشکیل فلش بیشتر جلوگیری می‌کند. و با ایجاد فشار هیدرواستاتیک، به پر شدن کامل حفره‌ها کمک می‌کند .

مراحل آهنگری قالب بسته تجاری:

  1. حفره‌های سدکننده (Blocker Cavities): توزیع فلز به شکل خشن با خم‌شدگی زیاد و فیله‌های بزرگ.
  2. حفره نهایی (Finisher): دستیابی به شکل نهایی قطعه .

آهنگری بدون فلش (Flashless Forging): متغیری از قالب بسته که در آن حفره‌ها کاملاً بسته شده و قطعه کار قادر به تولید فلش نیست. مزیت اصلی آن کاهش هدررفت مواد (فلش معمولاً ۲۰ تا ۴۵٪ مواد اولیه را تشکیل می‌دهد). و معایب آن هزینه طراحی پیچیده‌تر و نیاز به روانکاری و موقعیت‌دهی دقیق‌تر است .

مزایا و معایب:

  • مزایا: نسبت استحکام به وزن حدود ۲۰٪ بالاتر از قطعات ریخته‌گری یا ماشین‌کاری شده. هزینه تکراری پایین برای هر قطعه، مناسب برای تیراژ بالا .
  • معایب: هزینه اولیه بالای قالب و طراحی، محدودیت در ابعاد بسیار بزرگ.
  • کاربردها: صنعت خودرو (میل‌لنگ، شاتون)، ابزارآلات، قطعات هواپیما .

۳.۳. مواد و اصول طراحی قالب‌های بسته

قالب‌های آهنگری قالب بسته از فولاد آلیاژ بالا یا فولاد ابزار ساخته می‌شوند. و باید مقاوم به ضربه، سایش، دمای بالا و چرخه‌های حرارتی باشند .

اصول طراحی:

  • سطح جدایش از مرکز آهنگری عبور کند.
  • زاویه قالب: حداقل ۳ درجه برای آلومینیوم، ۵ تا ۷ درجه برای فولاد.
  • استفاده از شعاع‌ها و فیله‌های بزرگ.
  • دنده‌ها کم و عریض طراحی شوند.
  • استفاده بهینه از خطوط جریان فیبر .
  • روانکاری: کاهش اصطکاک، ایجاد مانع حرارتی و تسهیل جدایش قطعه .

۴. طبقه‌بندی بر اساس تجهیزات: آهنگری سقوطی در برابر آهنگری پرسی

۴.۱. آهنگری سقوطی (Drop Forging)

در این روش، چکش از ارتفاع بالا رفته و بر روی قطعه کار سقوط می‌کند. هر دو نوع قالب باز و بسته در این دسته قابل اجرا هستند . ماهیت ضربه‌ای (تماس میلی‌ثانیه‌ای) وجه تمایز اصلی آن است. آهنگری سقوطی عمدتاً سطوح قطعه را تغییر شکل می‌دهد و داخل قطعه نسبتاً بی‌تغییر می‌ماند .

۴.۲. آهنگری پرسی (Press Forging)

آهنگری پرسی با اعمال فشار آهسته، مداوم و کنترل‌شده به جای ضربه لحظه‌ای کار می‌کند. زمان تماس قالب با قطعه در این روش بر حسب ثانیه اندازه‌گیری می‌شود .

انواع پرس‌های آهنگری :

۱. پرس هیدرولیک: نیرو از طریق فشار سیال (قانون پاسکال) تأمین می‌شود. سرعت بسیار کم، تماس طولانی با قطعه، عمر قالب کمتر به دلیل افزایش زمان تماس. مناسب برای قالب‌های باز و قطعات بسیار بزرگ.

۲. پرس مکانیکی: دارای کلاج و میل‌لنگ برای اعمال ضربه ثابت. سرعت کوبش در مرکز ضربه بسیار بالاست و حداکثر نیرو در انتهای ضربه اعمال می‌شود. فشار زیادی بر قالب وارد می‌شود و نیاز به قالب‌های سخت‌تر است.

۳. پرس پیچی (Screw Press): شامل انواع اصطکاکی، دنده‌ای و درایو الکتریکی مستقیم. یک پیچ توسط موتور چرخانده شده و با فشار ثابت، رم را به سمت پایین هدایت می‌کند. سرعت کند مشابه پرس هیدرولیک.

۴. پرس پنوماتیک: نیرو از هوای فشرده یا گاز تأمین می‌شود.

۵. پرس سروو (Servo Press): پیشرفته‌ترین نوع. سروو موتور با مکانیزم چرخ‌دنده غیرعادی یا پیچ، حرکت رفت و برگشتی اسلایدر را کنترل می‌کند. قابلیت برنامه‌ریزی و کنترل دقیق سرعت و موقعیت.

مقایسه آهنگری پرسی و سقوطی :

ویژگیآهنگری سقوطی (چکش)آهنگری پرسی (پرس)
ماهیت اعمال نیروضربه‌ای (میلی‌ثانیه)فشار آهسته و مداوم (ثانیه)
تغییر شکلعمدتاً سطحییکنواخت در سطح و عمق
دقت ابعادیمتوسطبالا
زاویه قالب مورد نیازبیشترکمتر (امکان فورج دقیق)
انتقال کاربخشی توسط ماشین جذب می‌شودبیشتر بر روی قطعه انجام می‌شود
اقتصاد در تیراژ بالااقتصادی‌تر
محدودیت اندازه قطعهداردندارد (قطعات بسیار بزرگ قابل تولید)
یکپارچگی مکانیکیدرجه بالاتر
اکسیداسیونقابل کنترل در لایه‌های بیرونی

آهنگری پرسی قادر به شکل‌دهی قطعات نهایی با دقت بالا است و با کنترل نرخ فشرده‌سازی می‌توان کرنش داخلی را کنترل کرد. معایب آن شامل زمان‌بر بودن، سردشدن سریع قطعه به دلیل تماس طولانی با قالب، و نیاز به گرمایش مجدد یا قالب‌های گرم است .


۵. سایر فرآیندهای تخصصی آهنگری

۵.۱. آهنگری میله (نوردی – Roll Forging)

در این فرآیند، ضخامت نوار گرد یا تخت کاهش می‌یابد و طول آن افزایش می‌یابد . نوار گرم از بین دو غلتک استوانه‌ای یا نیمه‌استوانه‌ای که دارای یک یا چند شیار هستند عبور می‌کند. با چرخش غلتک‌ها در خلاف جهت یکدیگر، نوار به صورت پیش‌رونده شکل می‌گیرد. این کار تا نیل به شکل و اندازه مطلوب ادامه می‌یابد.

مزایا: عدم تولید فلش (ضایعات صفر)، ساختار دانه‌ای مطلوب.
محصولات: محورهای مخروطی، اهرم‌ها، میله‌های طویل با سطح مقطع متغیر .

۵.۲. آهنگری آپست داغ (Hot Upset Forging)

فورج آپست داغ که آهنگری ماشینی نیز می‌نامند. برای بزرگ‌تر کردن و تغییر سطح مقطع میله. لوله یا سایر محصولات با مقطع یکنواخت اجرا می‌شود . ساده‌ترین شکل آن با نگه‌داشتن قطعه داغ بین قالب‌های شیاردار و اعمال فشار از طریق قالب‌های هدینگ (Heading) به انتهای قطعه انجام می‌گیرد. همزمانی حرکت عرضی قالب و نیروی طولی، قابلیت فورجینگ در دو جهت را فراهم می‌کند. این روش بیشترین تنوع محصولات را در بین روش‌های آهنگری دارد (دریچه‌های موتور، کوپلینگ‌ها، پیچ‌های بزرگ) .

۵.۳. نورد حلقه (Ring Rolling)

۵.۴. آهنگری دوار (Rotary Forging)

روشی دو قالبه که فقط یک قسمت کوچک از قطعه به طور همزمان تغییر شکل می‌یابد. برای تولید قطعاتی مانند چرخ‌دنده، فلنج، بادامک و یاتاقان‌های مخروطی و غلتکی به کار می‌رود .

۵.۵. سکه‌زنی (Coining)

سکه‌زنی اساساً یک فرآیند فورج قالب بسته برای شکل‌دهی سکه‌ها، مدال‌ها و جواهرات است . ویژگی منحصربه‌فرد آن نیاز به فشارهای ۵ تا ۶ برابر استحکام ماده برای نیل به ابعاد دقیق است.

ویژگی خاص: در این فرآیند از مواد روانکار استفاده نمی‌شود، زیرا روانکار حفره‌های ریز قالب را پر کرده. و در فشارهای اعمالی رفتار غیرقابل تراکم داشته و از شکل‌دهی دقیق جلوگیری می‌کند .

کاربرد دیگر: از فرآیند سکه‌زنی برای اندازه‌کردن (Sizing) قطعات دیگر و حک کردن حروف و اعداد روی فلزات نیز استفاده می‌شود .


۶. طبقه‌بندی بر اساس دقت ابعادی

۶.۱. آهنگری دقیق (Precision Forging)

هدف، تولید قطعه‌ای با شکلی بسیار نزدیک به شکل نهایی (Near-Net Shape) یا دقیقاً منطبق با آن است . در این روش، قطعه نیازی به ماشین‌کاری ندارد یا ماشین‌کاری آن بسیار محدود است. ابعاد قطعه باید با دقت تعیین شود تا حفره قالب کاملاً بدون ماده اضافه پر شود. طراحی قالب و روان‌کاری باید جریان فلز را کنترل کند. اصولاً فرآیندهای آهنگری سرد و گرم از نوع دقیق هستند یا با تمهیداتی دقیق می‌شوند .

۶.۲. آهنگری معمولی (Conventional Forging)

در این روش، مواد اضافی به صورت فلش یا پلیسه بین دو نیم‌قالب تشکیل می‌شود و در انتها دارای بریدگی می‌شود. تنش کمتری به قالب وارد می‌شود (هزینه نگهداری کمتر)، اما دقت ابعادی متوسط بوده و قطعه نیاز به ماشین‌کاری دارد .


۷. جمع‌بندی و راهنمای انتخاب روش

انتخاب روش بهینه آهنگری تابعی از چندین متغیر است:

۱. ابعاد و وزن قطعه: برای قطعات بسیار بزرگ (بیش از ۱۵۰ تن) و طولانی (تا ۲۳ متر)، آهنگری قالب باز تنها گزینه عملی است .

۲. تیراژ تولید: آهنگری قالب بسته با هزینه اولیه بالا اما هزینه تکراری پایین. برای تولید انبوه (صنعت خودرو) مقرون به صرفه است .

۳. پیچیدگی هندسه: اشکال دارای پیچیدگی بسیار نیازمند قالب بسته و گاه چندین مرحله پیش‌فرم هستند. قطعات با مقاطع یکنواخت با آهنگری آپست یا نوردی تولید می‌شوند .

۴. دقت ابعادی و کیفیت سطح: آهنگری سرد و پرس‌های هیدرولیک/مکانیکی مدرن بالاترین دقت را ارائه می‌دهند. آهنگری داغ نیازمند ماشین‌کاری تکمیلی است .

۵. خواص مکانیکی مورد نیاز: اگر جریان دانه و جهت‌گیری الیاف فلزی حیاتی باشد. هر دو روش قالب باز و بسته (با طراحی مناسب) این مزیت را دارند. آهنگری سرد به دلیل کارسختی، استحکام بالاتری ایجاد می‌کند .

۶. جنس ماده: آلیاژهای تیتانیوم و سوپرآلیاژها نیازمند آهنگری ایزوترمال هستند. فولادها به روش داغ و فلزات نرم به روش سرد شکل می‌گیرند .

۷. ملاحظات اقتصادی: آهنگری قالب بسته برای تیراژ بالا. آهنگری قالب باز برای تیراژ پایین و قطعات منحصربه‌فرد. و آهنگری پرسی برای دستیابی به دقت بالا و کاهش عملیات ثانویه اقتصادی‌تر هستند .


۸. نتیجه‌گیری

تنوع فرآیندهای آهنگری از قالب باز ساده تا سکه‌زنی با فشار ۶ برابر استحکام ماده. از چکش‌های سقوطی سنتی تا پرس‌های سروو هوشمند. و از دمای محیط تا ۱۲۵۰ درجه سانتیگراد، نشان‌دهنده انعطاف‌پذیری و قابلیت بقای این فناوری کهن در عصر صنعت دیجیتال است. هیچ فرآیند منفردی پاسخگوی تمام نیازها نیست؛ بلکه هر روش برای زمان مشخصی از اندازه، پیچیدگی، جنس، دقت و تیراژ بهینه‌سازی می‌شود.

آهنگری قالب باز همچنان گزینه نخست برای قطعات عظیم دریایی و نیروگاهی است. آهنگری قالب بسته با نسبت استحکام به وزن ۲۰٪ بالاتر از ریخته‌گری. ستون فقرات صنعت خودرو و ابزارسازی را تشکیل می‌دهد. همچنین آهنگری پرسی با کنترل بین‌ظیر فرآیند، مرزهای دقت ابعادی را جابجا کرده است. و سکه‌زنی به عنوان ظریف‌ترین و پرفشارترین نوع فورج، هنر و صنعت را در هم می‌آمیزد.

آینده این حوزه در گرو توسعه فرآیندهای هیبریدی (ترکیب فورج با متالورژی پودر یا ساخت افزایشی). هوشمندسازی پرس‌ها با کنترل‌کننده‌های سروو و سنسورهای پیشرفته. و مدل‌سازی یکپارچه ریزساختار-فرآیند است. با این حال، جوهره آهنگری – همانا ضربات دارای حسباب شدگی بر بر فلز مورد گذاختگی. برای هدایت جریان دانه‌ها در مسیر استحکام. – همچنان یادآور هنر آهنگران باستانی است. که قرن‌ها پیش، با چکش و سندان، تمدن بشری را شکل دادند.


منابع

[1] “با انواع آهنگری آشنا شوید.” تجارت آلیاژ.

[2] “انواع آهنگری-آهنگری قالب باز-آهنگری قالب بسته-آهنگری پرسی-آهنگری میله-سکه زنی-آهنگری سرد.” فولاد رسول دلکان.

[3] “روش های آهنگری (فورج) – قسمت دوم.” ایران مواد.

[4] “آهنگری.” ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد.

[5] “آشنایی با فرایند آهنگری (Forging).” تیم علمی و آموزشی دایا.

[6] “تفاوت بین فورج قالب باز و فورج قالب بسته.” Tongxin Forging.

[7] “پرس آهنگری؛ انواع، ویژگی‌ها و کاربردهای آن.” ویکی آهن.

[8] “انواع روش های آهنگری یا فورجینگ.” کاوه ساخت.