تأثیر عناصر آلیاژی روی فولاد

تأثیر عناصر آلیاژی روی فولاد-کربن

مهمترین و مؤثرترین عنصر آلیاژی در فولادها می باشد. و بالاترین تأثیر را در ساختار آن دارد.

هر فولاد آلیاژ شده علاوه بر کربن عناصر آلیاژی دیگری نظیر سیلیسیم، منگنز، فسفر و گوگرد را به همراه خواهد داشت.

بطوریکه این عناصر به شکلی ناخواسته به هنگام فرآیند تولید در فولاد باقی خواهد ماند.

با افزایش میزان کربن استحکام، سختی پذیری فولاد بیشتر میشود. اما چکش خواری و قابلیت جوشکاری و ماشینکاری (با استفاده از ماشینهای برش) کاهش می یابد.

این عنصر عملاً هیچ تأثیری بر مقاومت خوردگی در آب، اسید و گازهای گرم ندارد.

تولید آلیاژ مس،کروم با میزان حلالیت بالای کروم در زمینه مس

تولید آلیاژ مس،کروم با میزان حلالیت بالای کروم در زمینه مس-ارائه روشی برای تولید آلیاژ مس-کروم با میزان حلالیت بالای کروم در زمینه مس

آلیاژهای مس-کروم به دلیل داشتن هدایت الکتریکی و حرارتی بالا. استحکام و مقاومت به خستگی و خوردگی خوب و شکل پذیری نسبتاً آسان. کاربرد گسترده ای دارند.

این آلیاژها جزء خانواده آلیاژهای رسوب پذیر محسوب می شوند.

از این رو هرچه در هنگام تولید، کروم بیشتری در زمینه مس به صورت محلول در آید. می توان رسوبات بیتشر و پراکنده ای حین مرحله عملیات حرارتی ایجاد نمود و استحکام آلیاژ را بالا برد.

به همین دلیل در پژوهش حاضر برای تولید این رده از آلیاژها از روش شکل دهی در قالب مسی آبگرد به کارگیری شد. تا علاوه بر قرار گیری به میزان خلاقیت قابل قبول عنصر آلیاژی کروم در مس، هزینه تولید نیز افزایش چندانی نداشته باشند.

نتایج نشان دادند که به کمک این روش می توان به حداکثر حلالیت 1/12 درصد اتمی کروم در زمینه مسی آلیاژ دست یافت.

جوش آلیاژ تیتانیوم-بررسی عوامل مختلف بر عمق نفوذ و پهنای جوش آلیاژ تیتانیوم

جوش آلیاژ تیتانیوم-بررسی عوامل مختلف بر عمق نفوذ و پهنای جوش آلیاژ تیتانیوم

تیتانیوم ترکیبی از خواص استحکام بالا، چقرمگی مناسب، چگالی پایین، غیر سمی و مقاومت به خوردگی. در دماهای بسیار پایین تا دمای نسبتاً بالا (تا 600 درجه سانتی گراد) است.

این خواص فیزیکی، شیمیایی و مکانیکی مناسب فلز تیتانیوم و آلیاژهای آن. باعث ایجاد جایگاهی ویژه در محصولات فلزی پس از فولاد و آلومینیوم می شود.

در کنار کاربردهای تیتانیوم در محصولات مصرفی مثل دسته گلف. بدنه دوچرخه و رایانه های قبل حمل،

مهمترین کاربردهای تیتانیوم به دلیل خواص منحصر به فردی که ذکر شد. بیشتر در صنایع فضایی، هوافضا، صنعت نفت، گاز و پتروشیمی. صنایع خودرو، صنایع دریایی و اندام های داخلی بدن می باشد.

در کاربردهای فضایی انواع مخازن سوخت مایع و جامد با توجه به ویژگی های که ذکر گردید مورد استفاده قرار می گیرد.

این مخازن در سامانه های انتقال مداری، سیستم های کنترل وضعیت ماهواره و تجهیزات جانبی سازه های فضای استفاده می شود (شکل 1).

انواع روش های جوشکاری معمول مورد استفاده در ساخت مخازن مورد کاربرد فضایی شامل روش های ذوبی و نیمه جامد می باشد. تیتانیوم خالص در دمای اتاق دارای ساختار بلوری HCP (فاز آلفا) است.

فلز برنج-Brass- ترکیبی آلیاژی از مس و روی است. کاربرد برنج- برنج های کارپذیر-کار سرد

فلز برنج-Brass- ترکیبی آلیاژی از مس و روی است. کاربرد برنج- برنج های کارپذیر-کار سرد-با تغییر مقدار روی، خواص آلیاژهای مس – روی نیز تغییر می کند. برنج های مس – روی که عناصر اضافی مانند قلع، آلومینیوم، سیلیسیم، منگنز، نیکل و سرب دارند به عنوان برنج های آلیاژی نام دارند.برنج معمولاً قابلیت چکش خواری بیشتری نسبت به مس و روی دارد و دمای ذوب آن تقریباً بین 900 تا 940 درجه سانتی گراد است. البته سختی و نرم بودن آن می تواند با تغییر نسبت مخلوط مس و روی تغییر کند. مس داخل برنج (از طریق اولیگو دینامیک) خاصیت میکروبکشی به آن می دهد. به همین خاطر از برنج به عنوان دستگیره و دیگر فلزات رایج در بیمارستان استفاده می کنند.

فولاد بلبرینگ – فولاد رولبرینگ

فولاد بلبرینگ – فولاد رولبرینگ-اجزای بلبرینگ ها و رولبرینگ ها شامل رینگ ها و اجسام غلتان (ساچمه و غلتک ها) را از جنس فولادهایی می سازند که به آنها فولادهای بلبرینگ و رولبرینگ می گویند. هرکدام از این گروه ها، شامل گریدهای مختلفی از فولادهای قابل عملیات حرارتی سخت کاری. با ویژگی های مناسب برای استفاده در ساخت اجزای بلبرینگ و رولبرینگ هستند. در بلبرینگ ها بار از لایۀ خارجی به گوی منتقل می شود و از گوی ها فشار به لایۀ داخلی منتقل می گردد. کروی بودن گوی ها باعث می شود نقطۀ تماس آنها با لایه های دورنی و بیرونی بسیار کوچک باشد. در نتیجه می توانند بسیار نرم حرکت کنند. از سوی دیگر با توجه به کوچک بودن محل تماس آنها با هم اگر فشار بیش از حدی به ساچمه ها وارد شود. می تواند موجب تغییر شکل یا خردشدن آن گردد، در این موارد می توان از رولبرینگ ها استفاده کرد.

قلع – عنصر قلع-آلیاژ قلع-Stannum- آرزیز-Tin-فلز قلع-کاربرد فلز قلع-انجام روکش فلزات با قلع

قلع – عنصر قلع-آلیاژ قلع-Stannum- آرزیر-Tin-فلز قلع-کاربرد فلز قلع-انجام روکش فلزات با قلع-قلع یا آرزیز (Tin) عنصری است شیمیایی با علامت اختصاری sn. و با شماره 50 در جدول اتمی، هم گروه با نافلزاتی چون، کربن، سیلیسیم و ژرمانیوم است. بنابراین انتظار می رود که به لحاظ خواص شیمیایی، تا حدودی با این عناصر شباهت داشته باشد.این فلز نقره ای رنگ خاصیت چکش خواری خوبی دارد و به سادگی اکسید نمی شود و در برابر خوردگی مقاوم است. قلع در بسیاری از آلیاژها مورد استفاده قرار می گیرد.قَلع از لحاظ مقاومت خوردگی، فلزی در رده متوسط محسوب می شود. این فلز در برابر حملات خوردگی توسط آب مقاومت می کند. اما در برابر بازهای قوی مورد حمله قرار می گیرد و تخریب می شود. این ماده را می توان جلا داد و بعنوان لایه ای محافظ برای محافظت سایر فلزات استفاده کرد. این فلز با تشکیل لایه پسیو (Passive Layer) از خوردگی فلز در محیط جلوگیری می کند.

سختی کرنشی – افزایش سختی کرنشی-Strain hardening-work hardening

سختی کرنشی – افزایش سختی کرنشی-Strain hardening-work hardening-کارسختی یک نوع استحکام دهی به فلزات با تغییر شکل ماندگار در آن است. این استحکام در نتیجۀ جابجایی درون ساختار کریستال های ماده به وجود می آید. بسیاری از مواد نشکن با نقطۀ ذوب بالا مانند انواع مختلفی از پلیمرها می توانند با این روش استحکام یابند.آلیاژهایی که به عملیات حرارتی قابلیت جوابگویی نداشته باشند مانند فولادهای کم کربن، می توانند کار سختی شوند. بسیاری از مواد در دمای پایین قابلیت کار سختی رویشان وجود ندارد. مانند ایندویوم در حالی که بقیۀ مواد می توانند سخت کاری شوند مانند مس خالص و آلومینیوم.کار سختی بسته به نوع شرایط می تواند مطلوب یا نامطلوب باشد. یک نمودار نوع نامطلوب کار سختی هنگام ماشین کاری رخ می دهد. وقتی که تیغۀ برش از روی عدم توجه در ابتدا سطح قطعه کار را کارسختی می کند. این عمل باعث آسیب دیدن تیغه در براده برداری های ثانویه می شود. عملیات شکل دهی سرد معمولاً به چهار ریزشاخۀ اصلی تقسیم می شود؛ فشردن، خمش، حدیده کاری و برش.

تیرآهن-تیر فولادی- تیر – تیر اصلی- تیر فرعی – تیر کلاف- تیر دوسر گیردار- طره

تیرآهن-تیر فولادی- تیر – تیر اصلی- تیر فرعی – تیر کلاف- تیر دوسر گیردار- طره – تیر ساده-تیر یکی از اعضاء اصلی در مجموعۀ المان های مورد استفاده در سازه های ساختمانی است. در واقع وظیفه اصلی تیرها تحمل تنش های حاصل از نیروی برشی و لنگر خمشی. ناشی از بارهای وارد بر آن و وزن خود تیر است. در طراحی سازه ها، معمولاً تیرها بر اساس لنگر خمشی موجود طراحی و سپس ضابطه برش در آنها کنترل می گردد. خصوصیت های اصلی تیرها عبارتند از: نیمرخ (پروفیل)، طول و مادۀ سازنده.تیر، معمولاً در معماری و مهندسی سازه، بعنوان عضوی بلند، مستقیم و منشوری تعریف می شود. که برای نگه داری بارهای مختلف وارده در طول عضو طراحی می گردد. با این حال در سازه های کوچکتر مانند کامیون ها و بدنه اتومبیل ها نیز تیرها کاربرد دارند. و با راهکارهای مشابه محاسبه می شوند. البته در کار اجرایی عنوان تیر غالباً فقط به اعضای افقی اطلاق گردیده و به اعضای عمودی ستون گویند.

مس-فلز مس-عنصر مس-cuprum-مس خالص، نرم و چکش خوار است-بالاترین رسانا پس از نقره

مس-فلز مس-عنصر مس-cuprum-مس خالص، نرم و چکش خوار است-بالاترین رسانا پس از نقره-مس نام یک عنصر جدول تناوبی با نماد Cu (برگرفته از واژۀ لاتین cuprum ) است. عدد اتمی آن 29 و عنصری فلزی با ویژگی های شکل پذیری و رسانایی گرمایی و الکتریکی بالا است. و پس از نقره بالاترین رسانایی الکتریکی را دارد. ولی به دلیل قیمت مناسب، از این فلز بیشتر از نقره در سیم برق و… استفاده می شود.مِس، نقره و طلا همگی در گروه یازدهم جدول تناوبی جای دارند از این رو برخی رفتارهای مشترک را از خود نشان می دهند. همۀ این عناصر پس از یک لایه الکترونی D دارای یک الکترون در اوربیتال S اند. ویژگی مشترک همۀ این عناصر، چکش خواری و رسانایی الکتریکی بالاست. لایۀ الکترونی d که پر از الکترون است. چندان در واکنش های میان اتمی وارد نمی شود. بلکه پیوند فلزی از طریق الکترون اوربیتال S صورت می گیرد.

آبکاری – روش پوشش دهی سطح-متالیزه کردن-پوشش دهی الکتریکی-پوشش دهی الکترولس

آبکاری – روش پوشش دهی سطح-متالیزه کردن-پوشش دهی الکتریکی-پوشش دهی الکترولس- پوشش دهی برای تزئینات اشیاء، مهار خوردگی، بهبود دوام پذیری، سخت شدن. بهبود پوشیدگی، کاهش اصطکاک، بهبود چشبندگی رنگ، تغییر هدایت، بهبود بازتابی IR، محافظت در برابر تابش و دیگر اهداف از جمله مزایای آبکاری می باشند.لایه نشانی رسوبات نازک، اشیای کوچک را به عنوان یک اتم می پوشاند. بنابراین استفاده از پوشش در فناوری نانو به کار می رود.چندین روش آبکاری وجود دارد. در یک روش یک سطح جامد با یک ورق فلزی پوشش دهی میشود. و سپس برای اتصال آنها از گرما و فشار استفاده می شود. دیگر تکنیک های پوشش دهی عبارتند از: آبکاری، رسوب بخار تحت خلاء و لایه نشانی پاششی. به تازگی پوشش دهی اغلب با استفاده از مایعات اشاره دارد. متالیزه کردن به فلز پوشش بر روی اشیای غیر فلزی اشاره دارد. ضخامت این لایه نازک فلزی، به ندرت از 0.025 میلی متر و یا 25 میکرون تجاوز می کند.