فولاد ۱٫۲۷۶۷ (X45NiCrMo4 / ۴۵NiCrMo16 / K600) به عنوان یکی از مهم‌ترین و پیشرفته‌ترین فولادهای ابزار سردکار با محتوای بالای نیکل در صنایع مختلف جهان، جایگاهی بی‌بدیل در تولید قالب‌ها و ابزارهای با کارایی بالا دارد.

این فولاد با ترکیب شیمیایی شامل ۰٫۴۰ تا ۰٫۵۰ درصد کربن، ۳٫۸۰ تا ۴٫۳۰ درصد نیکل، ۱٫۲۰ تا ۱٫۵۰ درصد کروم و ۰٫۱۵ تا ۰٫۳۵ درصد مولیبدن، پس از عملیات حرارتی مناسب به استحکام کششی تا ۱۲۵۰ مگاپاسکال و سختی تا ۵۸-۶۰ راکول C دست می‌یابد.

و به عبارت دیگر، این ویژگی‌ها آن را به یکی از چقرمه‌ترین فولادهای ابزار سردکار در این رده تبدیل کرده است.

نام‌های متعدد این فولاد در استانداردهای مختلف از جمله DIN 1.2767، X45NiCrMo4، ۴۵NiCrMo16، K600 (بوهلر)، AISI 6F7، JIS SKT6 و Cryodur® 2767 نشان‌دهنده شناخت جهانی و کاربرد گسترده آن در صنایع مختلف است.

عملیات حرارتی این فولاد شامل آنیل در ۶۱۰-۸۵۰ درجه سلسیوس، سخت‌کاری در ۸۴۰-۸۷۰ درجه سلسیوس و تمپر در دماهای ۱۵۰ تا ۶۰۰ درجه سلسیوس، امکان دستیابی به طیف وسیعی از خواص مکانیکی متناسب با کاربردهای مختلف را فراهم می‌آورد.

سختی‌پذیری کامل، چقرمگی فوق‌العاده و پایداری ابعادی عالی این فولاد، آن را به گزینه‌ای ایده‌آل برای قالب‌های تزریق پلاستیک با نیاز به پرداخت آینه‌ای، ابزارهای برش ضخیم و قالب‌های ضرب‌زنی تبدیل کرده است.

مقایسه با سایر فولادهای سردکار مانند ۱٫۲۳۷۹ نشان می‌دهد که ۱٫۲۷۶۷ به دلیل نیکل بالا (۳٫۸-۴٫۳٪ در مقابل ~۰٫۳٪)، چقرمگی و قابلیت پرداخت بسیار بالاتری دارد و برای کاربردهایی با نیاز به مقاومت در برابر ضربه و سطح صاف مناسب‌تر است.

اشکال مختلف عرضه این فولاد شامل میلگرد ۲۷۶۷ (برای شفت‌ها و سنبه‌ها)، تسمه ۲۷۶۷ (برای تیغه‌های برش) و بلوک‌های قالب‌سازی تنوع بالایی را برای کاربردهای صنعتی فراهم می‌آورد.

کاربردهای گسترده این فولاد در صنایع خودروسازی (قالب‌های پلاستیک و ابزارهای برش)، قالب‌سازی پلاستیک (قالب‌های با پرداخت آینه‌ای)، صنایع بازیافت (تیغه‌های برش ضایعات) و ابزارسازی (ابزارهای ضرب‌زنی و شکل‌دهی)، نشان‌دهنده نقش حیاتی آن در زنجیره تأمین صنایع مختلف است.

با توجه به تمامی موارد ذکر شده، انتخاب صحیح شکل عرضه (میلگرد، تسمه یا بلوک) و عملیات حرارتی مناسب بر اساس شرایط کاری (نوع قالب، نیاز به پرداخت سطحی، میزان بارگذاری و نیاز به چقرمگی)، تضمین‌کننده عملکرد مطلوب و افزایش عمر مفید قالب‌ها و ابزارهای ساخته شده از فولاد ۱٫۲۷۶۷ در صنایع مختلف خواهد بود.

با توجه به رشد روزافزون صنایع قالب‌سازی پلاستیک و تولید قطعات با دقت بالا در ایران، تقاضا برای فولاد ۱٫۲۷۶۷ با گریدهای پیشرفته‌تر و ابعاد متنوع‌تر در سال‌های آینده افزایش چشمگیری خواهد داشت.

فولاد ۱٫۲۳۶۷ (X38CrMoV5-3 / W500) به عنوان یکی از مهم‌ترین و پیشرفته‌ترین فولادهای ابزار گرمکار در صنایع مختلف جهان. جایگاهی بی‌بدیل در تولید قالب‌ها و ابزارهای با کارایی بالا دارد.

این فولاد با ترکیب شیمیایی شامل ۰٫۳۸ درصد کربن، ۵ درصد کروم، ۳ درصد مولیبدن و ۰٫۵ درصد وانادیم. پس از عملیات حرارتی مناسب به استحکام کششی تا ۲۰۵۰ نیوتن بر میلی‌متر مربع. و سختی تا ۵۶-۵۷ راکول C (و در شرایط خاص تا ۶۲ HRC) دست می‌یابد. به عبارت دیگر، این ویژگی‌ها آن را به یکی از مستحکم‌ترین فولادهای ابزار گرمکار در این رده تبدیل کرده است.

نام‌های متعدد این فولاد در استانداردهای مختلف از جمله DIN 1.2367، X38CrMoV5-3، W500 (بوهلر). ۵۶NiCrMoV7 و SKD7 نشان‌دهنده شناخت جهانی و کاربرد گسترده آن در صنایع مختلف است.

عملیات حرارتی این فولاد شامل آنیل در ۸۰۰-۸۴۰ درجه سلسیوس، سخت‌کاری در ۱۰۳۰-۱۰۸۰ درجه سلسیوس. و تمپر در دماهای ۱۰۰ تا ۷۰۰ درجه سلسیوس، با پدیده سختی ثانویه (Secondary Hardening) در دمای ۵۵۰ درجه سلسیوس. امکان دستیابی به طیف وسیعی از خواص مکانیکی متناسب با کاربردهای مختلف را فراهم می‌آورد.

سختی‌پذیری بالا، چقرمگی عالی و مقاومت به خستگی حرارتی فوق‌العاده این فولاد. آن را به گزینه‌ای ایده‌آل برای قالب‌های دایکست، اکستروژن و فورج تبدیل کرده است.

مقایسه با سایر فولادهای گرمکار مانند H11 و H13 نشان می‌دهد. که ۱٫۲۳۶۷ به دلیل مولیبدن بالاتر (۳٪ در مقابل ۱٫۳٪)، مقاومت به سایش و خستگی حرارتی بالاتری دارد و برای کاربردهای سنگین‌تر مناسب‌تر است.

اشکال مختلف عرضه این فولاد شامل میلگرد ۲۳۶۷ (برای شفت‌ها و سنبه‌ها). تسمه ۲۳۶۷ (برای قالب‌های تخت و ابزارهای برش) و فولاد ابزار ۲۳۶۷ تنوع بالایی را برای کاربردهای صنعتی فراهم می‌آورد.

کاربردهای گسترده این فولاد در صنایع خودروسازی (قالب‌های دایکست برای قطعات موتور). هوافضا (قطعات دقیق و قالب‌های خاص)، قالب‌سازی (قالب‌های پلاستیک و اکستروژن) و ابزارسازی (ابزارهای برش و فورج). نشان‌دهنده نقش حیاتی آن در زنجیره تأمین صنایع مختلف است.

با توجه به تمامی موارد ذکر شده، انتخاب صحیح شکل عرضه (میلگرد، تسمه یا فولاد ابزار). و عملیات حرارتی مناسب بر اساس شرایط کاری (نوع قالب، دمای کاری، میزان بارگذاری و نیاز به مقاومت به سایش). تضمین‌کننده عملکرد مطلوب و افزایش عمر مفید قالب‌ها و ابزارهای ساخته شده از فولاد ۱٫۲۳۶۷ در صنایع مختلف خواهد بود.

در نهایت، با توجه به رشد روزافزون صنایع قالب‌سازی و تولید قطعات با دقت بالا در ایران. تقاضا برای فولاد ۱٫۲۳۶۷ با گریدهای پیشرفته‌تر و ابعاد متنوع‌تر در سال‌های آینده افزایش چشمگیری خواهد داشت.

فولاد 2738-میلگرد 2738-تسمه 2738-فولاد قالب پلاستیک 2738-فولاد ابزار 2738

فولاد 1.2738 دارای خاصیت چقرمگی، صافی سطح و پولیش پذیری بالا و قابلیت ماشین کاری خوب برای اجرای جزییات می باشد.

به همین جهت 1.2738 به طور عمده در ساخت قالب های پلاستیک کاربرد دارد.

از کاربردهای فولاد 1.2738 می توان به قالب های تزریقی ریخته گری. دایکست، ابزارهای هیدروفرمینگ، قالب های ساخت وسایلی مانند صفحه اجاق گاز، صندلی و بطری اشاره کرد.

فولاد ابزارها شامل شش گروه هستند: فولاد سخت شدن آب، فولاد های ابزار سرد کار.

و فولاد های مقاوم در برابر ضربه، فولاد های پرسرعت، فولاد های گرم کار و فولاد ابزارهای قالب پلاستیک.

انتخاب فولادهای مورد اشاره برای فعالبت و کار بستگی به هزینه، دمای کار. سختی سطح مورد نیاز، مقاومت در برابر ضربه و مقاومت آن دارد. هرچه شرایط سرویس دهی شدیدتر باشد.

(درجه حرارت بالاتر، خورندگی، سایشی، بارگذاری، محتوای آلیاژ و در نتیجه مقدار کاربیدهای مورد نیاز برای فولاد ابزار بیشتر است.

فولاد 1545-میلگرد 1545-گرد 1545-فولاد قالب سازی-فولاد ماشینکاری-فولاد ابزار کربنی

از فولاد کربنی 1545 می توان در ساخت قالب های برشی. و قالب های برجسته کاری تو خالی و تو پُر و موارد مشابه دیگر استفاده کرد.

همچنین فولاد 1545 را با نام C105W1 نیز می شناسند.فولاد 1545 دارای سختی پذیری کم (پوسته ای) با سختی سطح بیشتر نسبت به ابزار کربنی 1.1525 است.

و همچنین مقاومت سایشی متوسط رو به پایین اعوجاج زیاد و چقرمگی و قابلیت ماشین کاری خیلی خوب می باشد.

از آن می توان در ساخت قالب های برش و پانچ. تیغه های برشی و قالب های برجسته کاری تو خالی و تو پر و موارد مشابه دیگر استفاده کرد.

که فولاد کربنی، نوعی فولاد است که حداکثر درصد وزنی کربن ان 2.1% است. طبق تعریف مؤسسه آهن و فولاد آمریکا، AISI، زمانی به فولاد را فولاد کربنی می گویند

که: هیچ حداقل مقداری برای عناصر کروم، کبالت، مولیبدن، نیکل، نیوبیوم، تیتانیوم، تنگستن، وانادیوم، زیرکونیم مشخص نشده باشد.حداقل میزان مس مشخص از 0.4 درصد جرمی بیشتر نباشد.

یا حداکثر درصد جرمی عناصر مورد بیان از این مقادیر بیشتر نباشد. منگنز 1.65 درصد، سیلیکن 0.6 درصد، مس 0.6 درصد..ممکن است از واژه (فولاد کربنی) برای تفکیک قائل شدن با (فولاد زنگ نزن) استفاده گردد.

در این حالت منظور از فولاد کربنی می تواند شامل فولادهای آلیاژی نیز شود.

میلگرد 2344DSs اوکراین-میلگرد 2344 گرمکار اوکراین قطر 20 الی 400 میلی متر

میلگرد 2344 که بر اساس استاندارد آلمان معروف است.

به فولاد H13 نیز معروف است. یکی از پر فروش ترین فولاد ابزارهای گرمکار است.

که در ساخت انواع قالب های آهنگری ، قالب های حدیده کار و ریخته گری کاربرد دارد.ویژگی اصلی این گرید،

ترکیب آلیاژی عناصر کروم، وانادیوم و مولیبدن است. که مقاومت فولاد ابزار را نسبت به شوک و ضربه افزایش می دهد.

نام های دیگر این فولاد: RDC 27-W302-TL1-BH13-SKD61-ASSAB 8407-SS 2242

فولاد گرمکار چیست؟ فولادهای گرمکار محصولاتی آلیاژی هستند که در دمای بالای 316 درجه سانتیگراد مورد استفاده قرار می گیرند.

بطور کلی فولادهای ابزار گرم کار، فولادهایی اند که اساساً قادر به مقاومت در برابر سایش تا 540 درجه سانتیگراد.

و گرما که در واحدهای تولیدی غلب بوده و فرآیندهایی مانند شکل دهی. برش و پانچ کردن فلزات در دماهای بالا از 480 تا 760 درجه سانتیگراد (1900 تا 1400 درجه فارنهایت) را انجام می دهند.

فولادهای گرمکار دارای کربن نسبتاً کم حجم دارای حداکثر چقرمگی و دارای عناصری مثل Co،W،MO. به ترتیب (مولیبدن، تنگستن و کبالت) جهت مقاومت به نرم شدگی در دمای بالا میباشند.

افزودن وانادیم مقاومت حرارتی فولاد را افزایش می دهد. اما در کل وانادیم جهت افزایش مقاومت به سایش به این فولادها اضافه می شود.