سختی یا Hardness، به عنوان قابلیت یک ماده در مقاومت در برابر تغییر شکل دائم یا نفوذ یک نفوذکننده به سطح آن تعریف می‌شود.

به عبارت دیگر، سختی میزان مقاومت سطح ماده در برابر تغییر شکل پلاستیک (غیرالاستیک) است.

از آنجایی که در هنگام تست میزان سختی ماده، نفوذکننده به سطح فشار داده می‌شود،

سختی را می‌توان به عنوان میزان مقاومت ماده در برابر نیروی فشاری نیز تعریف کرد.

هرچه سختی یک ماده بیشتر باشد، دیرتر خراش برمی‌دارد و الماس از سخت‌ترین مواد طبیعی شناخته شده است.

این ویژگی، علی‌رغم سادگی ظاهری، از مفاهیم بنیادین علم مواد و مهندسی مکانیک به شمار می‌رود. نباید سختی (Hardness)، سفتی (Stiffness) و استحکام (Strength) را با یکدیگر اشتباه گرفت و به جای یکدیگر استفاده نمود.

شناخت اختلاف و تفکیک این سه مفهوم از یکدیگر، از اصول بنیادین مهندسی مکانیک است.

سفتی معیاری برای تعیین تمایل یک ماده به برگشت به شکل اولیه خود پس از تغییر شکل توسط یک نیرو می‌باشد.

استحکام تعیین می‌کند که یک ماده چقدر می‌تواند تنش را قبل از تغییر شکل دائم یا شکست تحمل کند.