استیل 310 (AISI 310 / 1.4845) یک فولاد زنگ‌نزن آستنیتی نسوز با ترکیب 24-26% کروم و 19-22% نیکل است.

که برای کاربردهای دمای بالا طراحی شده است.

این آلیاژ به دلیل درصد بالای کروم و نیکل، مقاومت عالی به اکسیداسیون تا دمای 1150 درجه سانتی‌گراد. در سرویس مداوم و 1035 درجه سانتی‌گراد در سرویس متناوب دارد.

استیل 310 علاوه بر مقاومت حرارتی، خواص مکانیکی و چقرمگی خود را تا دمای 268- درجه سانتی‌گراد حفظ می‌کند که برای کاربردهای کرایوژنیک مناسب است.

این گرید در سه نوع استاندارد (310)، کم کربن (310S برای جوشکاری بهتر) و پرکربن (310H برای مقاومت به خزش بالاتر) تولید می‌شود.

برخلاف تصور رایج، استیل 310 معادل عدد مواد 1.4845 است، نه 1.4841. گرید 1.4841 مربوط به استیل 314 با سیلیسیم بالاتر (1.5-3%) است.

استیل 314 با سیلیسیم بیشتر، مقاومت به اکسیداسیون و کربوره شدن بهتری دارد اما تمایل بیشتری به تردی در دمای میانی نشان می‌دهد.

مهمترین خواص استیل 310 شامل مقاومت به اکسیداسیون، استحکام متوسط در دمای بالا، مقاومت به خوردگی داغ و پایداری ساختار آستنیتی است.

این آلیاژ در محیط‌های مرطوب خورنده به دلیل نداشتن مولیبدن، مقاومت حفره‌ای ضعیفی دارد و برای این موارد گرید 316 مناسب‌تر است.

استیل 310 در محدوده دمایی 550-800 درجه سانتی‌گراد مستعد خوردگی بین‌دانه‌ای و در محدوده 600-850 درجه سانتی‌گراد مستعد تشکیل فاز سیگما است.

کاربردهای اصلی آن در ایران شامل صنایع نفت، گاز و پتروشیمی (لوله‌های تابشی. آویزهای کوره، مبدل‌های حرارتی)، صنایع فولاد (تجهیزات ریخته‌گری پیوسته، کوره‌های آنیلینگ)، نیروگاه‌ها و صنایع خودروسازی است.

در سطح جهانی، این آلیاژ در صنایع هوافضا (موتور هواپیما، توربین‌های گازی)، صنایع شیمیایی (راکتورهای دمای بالا) و تجهیزات کرایوژنیک کاربرد گسترده دارد.

استیل 310 قابلیت جوشکاری خوبی با فرآیندهای TIG، MIG و SMAW دارد. و نیازی به پیش‌گرم ندارد، اما دمای بین پاسی باید زیر 150 درجه کنترل شود.

عملیات حرارتی آنیل انحلالی در دمای 1050-1150 درجه سانتی‌گراد و سپس کوئنچ سریع انجام می‌شود.

این آلیاژ در اشکال مختلف ورق، میلگرد، لوله، مفتول و پروفیل مطابق استانداردهای ASTM A240، A276 و A312 قابل عرضه است.

شناخت دقیق خواص و محدودیت‌های استیل 310 برای انتخاب صحیح در پروژه‌های صنعتی ایران و بهینه‌سازی عملکرد تجهیزات حیاتی است.